Hello vele bezoekers!
Wat leuk zeg! Ik zie ineens de hit-teller op hol slaan als ik nieuwe dingen post op mijn WordPress! Dat is natuurlijk ook wel logisch (omdat er anders niet veel te beleven valt), dus ik ben van plan om het zo vaak mogelijk te gaan doen. We moeten met zijn allen gewoon maar heel hard duimen dat Suus haar computer het blijft doen zodat ik blogjes kan blijven typen!
In deze blog wilde ik jullie wat gaan vertellen over een nieuwe aanwinst: de hondenkar.
Het is heel simpel: het is zo’n karretje waar kinderen soms ook in zitten om mee uit fietsen te gaan. Dan zitten ze droog en het karretje komt automatisch achter je fiets aan, onwijs handig dus!
Ik vond het in het begin behoorlijk eng maar Suus heeft me er goed aan laten wennen door dat gevaarte eerst een hele tijd zonder de wielen in de huiskamer te zetten. Steeds werd me met brokjes geleerd dat ik er in kon gaan en dat het veilig was.. Toen het bleek dat ik het -na enige tijd- allemaal wel best vond hebben ze de wielen er onder gezet en zo heeft ie ook een tijdje in de kamer gestaan om mij er aan te laten wennen. Nu was ie natuurlijk een stuk hoger dus de instap was even wennen maar voor snoepjes doe ik alles!! Op een gegeven moment ging het zo goed dat we stukjes door de kamer gingen rijden. Zonder de fiets maar gewoon aan de hand natuurlijk.. Dat was wel spannend want soms wiebelde dat een beetje maar ik heb ook dat overleefd!
Op een dag was het eindelijk zo ver.. We gingen de straat op en toen moest ik in het gevaarte dat achter de fiets hing.. Mijn riem werd om de stang gedaan zodat ik altijd nog vast zat als er wat mis zou gaan [wel met 2 meter vrijheid]. Eigenlijk ging het allemaal heel goed!! We zijn tot het einde van de straat gereden en weer terug, ook nog over kleine heuveltjes maar dat was geen enkel punt! Eventjes wennen was het wel, maar je moet alles in je leven natuurlijk 1 keer meemaken om te weten hoe het in elkaar steekt
Even voor de duidelijkheid: Suus heeft me zo rustig aan dat ding laten wennen omdat ze niet wist wat er bij mijn vorige baas gebeurd is. Er zijn namelijk honden in mijn omgeving die er helemaal niet (meer) in durven omdat er een keer wat mis is gegaan.. Rustig opbouwen was dus de beste methode!!
Binnenkort gaan we een langer stuk fietsen..
Als het lukt laat ik het filmen door Suus en dan kunnen jullie zien hoe leuk het is om in een hondenkar te zitten!
Pootje,
Evy
PS: Nog maar een 1 nachtje slapen want op 19 mei dan woon ik alweer een half jaartje in dit warme huis: Wat een zaligheid!!
2 comments