De afgelopen uren heb ik mijn baasjes de stuipen op het lijf gejaagd, en eigenlijk mezelf ook wel. Graag deel ik dit verhaal met jullie, dus zet je schrap!
Ik wilde niet meer eten en had totaal geen puf meer.
Snoepje? Koekje? ETEN?! Ik stak nog net niet mijn tong uit want zelfs dát was te vermoeiend. Nou als je als Golden niets van eten aanneemt ben je wel echt de weg kwijt.
Er was een tennisbal kwijt en hoewel ik niet zo gek ben op ballen werd er toch gedacht dat ik die misschien wel ingeslikt kon hebben. Tsja dan raak je natuurlijk verstopt en misselijk.
Uiteraard gebeurd zoiets altijd op een zaterdag dus het was goed zoeken naar een dierenarts die mij en de tweebeners wilde en kon helpen. We waren in Ruurlo en niets ten nadelen daarvan, maar ze hebben niet overal de meest geavanceerde apparatuur om een volledige check te kunnen doen. Toch konden we naar een hele aardige mevrouw in een witte jas toe.
Ze onderzocht me van kop tot staart en gaf me pijnstillers. Hierna voelde ik me wel wat beter en ik was blij dat ik weer mee naar de camping kon.
Er was uit gekomen dat ik ook koorts had en daardoor moesten de baasjes steeds mijn temperatuur opnemen. Er is gezegd dat ik me vanaf nu alleen maar beter moet gaan voelen dus dat is een hele geruststelling.
Ik lig weer lekker op mijn plekkie voor de kachel zoals jullie op de foto kunnen zien en ik ga gauw naar dromenland. Suus en de Baas zullen goed op mij letten vannacht dus jullie hoeven niet bezorgd te zijn.
Zo snel mogelijk schrijf ik weer een verhaaltje met goed nieuws!
Dikke Lebber,
Evy.
